Tom 2018 part 2

  Tom van Hoof     17/11/2018     Reacties (0)

Na een goede nacht in de hut ging ’s ochtends de wind liggen en besloot ik om te proberen naar de steenkoollaag te hiken die 7km verderop lag. Ik moest om 11 uur terug zijn op het strand voor de hut omdat ik anders mijn pick-up zou missen. 7 km lijkt misschien niet ver, maar omdat er geen paden zijn gaat alles 2 keer zo langzaam. Het lukte me om bij de ingang van de vallei te komen, maar haalde het niet om de steenkoollaag ook echt te bereiken. Tijdens het wandelen moest ik ook regelmatig stoppen om te kijken of Andy niet ergens lag te slapen. Andy is de ijsbeer die een paar jaar geleden besloten heeft om van Billefjorden zijn permanente thuisbasis te maken. Lokale gidsen gaven hem de naam Andy, en stuurden tijdens de voorbereiding van deze trip regelmatig foto’s van Andy in de buurt van, of recht voor, de Brucebyen...

Lees meer

Tom anno 2018

  Tom van Hoof     09/10/2018     Reacties (1)

Er is veel gebeurt het afgelopen jaar, door een reorganisatie ben ik mijn baan verloren. De roep van de wildernis was tijdens deze periode erg luid, weg van al het politieke gekonkel, ik wilde perse proberen om weer terug te gaan naar Spitsbergen. Door de contacten en ervaring die ik heb opgebouwd de afgelopen jaren kreeg ik de kans om als expeditie gids aan de slag te gaan bij Oceanwide expeditions. Voordat deze nieuwe uitdaging ging beginnen besloot ik om nog even alleen de wildernis in te trekken. Deels voor een geologieproject wat ik aan het opzetten ben deels voor pure zelfreflectie. Ik was nog nooit ergens helemaal alleen gedropt in Spitsbergen en dit was psychologisch nog best een dingetje. Na een hoop geregel kreeg ik toestemming om een hut in Brucebyen te gebruiken. Brucebyen ligt aan de andere kant van het fjord tov...

Lees meer

Tom is back!

  Tom van Hoof     11/11/2017     Reacties (0)

Het is herfst op Spitsbergen, de dagen zijn er kort en de eerste sneeuw is reeds gevallen. Het zal niet lang meer duren tot de poolnacht aanbreekt. Toen we afgelopen zomer al onze gesteentemonsters hadden ingepakt mochten we ze aan boord brengen van de Plancius, een expeditieschip van het Nederlandse bedrijf Oceanwide Expeditions. De Plancius zou na omzwervingen door heel het Noord Poolgebied in Oktober, op weg naar het Zuid Poolgebied,  voor een pitstop in Vlissingen aankomen, hierdoor konden we onze monsters op redelijk eenvoudige wijze en gratis naar Nederland krijgen. Het onderzoek kan nu beginnen maar helaas zit mijn taak er nu op. Het is nu nog wachten op wat de toekomst gaat brengen qua werk maar de eerste schetsen van een volgende expeditie zitten alweer in mijn hoofd. Gelukkig beginnen de dagen in Nederland ook weer...

Lees meer

De laatste dag

  Tom     16/09/2017     Reacties (0)

De laatste dag Na een goede nachtrust in het inmiddels behoorlijk naar zweetsokken stinkende vooronder was de laatste dag aangebroken. ‘S avonds zouden we terugvaren naar Longyearbyen maar eerst gingen we nog een paar plekken zoeken waarvan we alleen de GPS coördinaten hadden uit de wetenschappelijke literatuur. We lagen voor anker in de “Hollanderbukta”, de baai van de Hollanders. Zoals in het vorige verslag vermeld was er in het gebied rondom Barentsburg altijd veel Nederlandse activiteit geweest tot in het begin van de 20 e eeuw. Na een zachte landing klom ik als eerste de klif omhoog om even te kijken of er ijsberen rondliepen. Al snel zag ik dat dat niet het geval was want er liep een groepje van ongeveer 20 rendieren rond die behoorlijk relaxed aan het grazen waren, tot ze mij zagen. Overal op de toendra...

Lees meer

Grumantbyen; spookstad in het hoge noorden

  Tom     06/09/2017     Reacties (0)

Na een rustige terugvaart over een stukje Arctische oceaan naar Isfjord meerden we de volgende dag aan voor het spookdorp Grumantbyen. Deze kleine nederzetting bestaat slechts uit een paar huizen en schoolgebouw en is een van de verlaten Russische mijnbouwdorpen in dit gebied. Dit dorp is gebouwd in 1912 en weer verlaten in 1965. Het verschepen van de kool van deze mijn was niet mogelijk vanuit deze baai en daarom werd er een spoorweg aangelegd naar het nabijgelegen Colesbukta, waar de baai dieper was en de kolenschepen konden aanmeren. Het hele strand voor onze rotsformaties ligt bezaaid met schroot, overblijfselen van de mijnbouwactiviteit. Deze rommel is allemaal beschermd als cultureel erfgoed. Het landen met de zodiac is best tricky vanwege de ondiepten en de hoeveelheden metalen pijpen, treinrails etc. die uit het water steken....

Lees meer